Nasz nowy system monitorowania działa. W systemie mamy same zielone kropki, a gdy pojawia się czerwona wiadomo, że coś jest nie tak. Monitorujemy stan łącza internetowego, obciążenie na switchach, karty sieciowe serwerów, usługi na tych serwerach. Nagle czerwona kropa! Wysyłamy serwisanta. A w tym samym czasie dzwoni pani Ela z księgowości i mówi, że nie może. Serwisant wrócił, naprawił. A ja się zastanowiłem, po co nam taki czadowy system monitorowania? Jeśli zapalenie się czerwonej lampki i tak zbiegło się z telefonem od pani Eli, to może zamiast wydawać kasę na monitoring powinniśmy się przerzucić na czujność użytkowników.
Czujność użytkowników skaluje się proporcjonalnie to krytyczności systemu. Jeśli system jest bardzo ważny, serwuje główną aplikację w firmie, której używa większość pracowników to pierwszy sygnał od użytkownika praktycznie zbiegnie się z zapaleniem czerwonej lampki. Jeśli za to jest to jakiś mały serwerek, o którym wszyscy zapomnieli, to jego naprawa może poczekać swobodnie do czasu, aż się komuś przypomnimi, że ma na nim jakieś dane.
Ale system monitoringu powinien działać nawet jak użytkowników nie ma, np w nocy. No tak ale po co? Jak nie ma użytkowników to po pierwsze: serwery ani sieć są nie potrzebne, a po drugie nie psują się. (Czynnik ludzki...)
Gorzej, system monitorowania przez użytkowników potrafi przewidywać katastrofy. Gdy łącze internetowe słabuje - dzwonią, gdy baza podupada - dzwonią, gdy waha się napięcie - dzwonią, gdy cośtam - dzwonią. Monitoring przez użytkowników potrafi przewidzieć awarię, ma inteligencję, zasiewa ziarno niepokoju, które czuje czujnie czuwający administrator. A wasz system z tymi lampkami też tak potrafi? A ile kosztował?
Czuwaj!
czwartek, 23 października 2008
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz